Czy można uniknąć stresu żłobkowego?

Czym jest stres żłobkowy?

Konieczność pracy zawodowej wymusza przekazanie opieki nad naszym dzieckiem obcym osobom, najczęściej w żłobku. Podjęcie takiej decyzji samo w sobie jest wyzwaniem emocjonalnym dla rodziców. Czy podejmują dobrą decyzję? Czy obca osoba zajmie się naszym dzieckiem tak jak należy? Czy nasze dziecko będzie bezpieczne? Takie pytania są naturalne. Jedynym skutecznym sposobem na złagodzenie negatywnych odczuć jest  przeprowadzenie adaptacji. Adaptacja powinna rozpoczynać się od spotkań, na które przychodzą mamy lub ojcowie z dziećmi. Mogą wtedy zwiedzić budynek żłobka, poznać swoją salę, zapoznać się z opiekunkami. Mogą porozmawiać z innymi rodzicami z grupy, zorientować się jaki jest rozkład dnia i jaką ofertę zajęć proponuje wybrana przez nich placówka.

Czy warto przeżywać taki stres?

Bezsprzecznie dzieci uczą się poprzez naśladownictwo, przy czym naśladują nie tylko dorosłych, ale i rówieśników. Spędzanie kilku godzin dziennie wśród rówieśników pod opieką wychowawcy ma niebagatelny wpływ na rozwój dziecka. Kontakt z innymi dziećmi rozwija sferę emocjonalną i społeczną w sposób błyskawiczny. Dobrym momentem na zapisanie dziecka do żłobka jest okres w okolicach pierwszego roku życia, kiedy dziecka uczy się chodzić. Odkrywa wtedy nową umiejętność, jest nią zafascynowane. W naturalny sposób zaczyna uciekać od rodziców, jest ciekawe, próbuje wejść wszędzie, gdzie tylko dostrzeże otwarte drzwi. Oznacza to doskonały moment na zmiany w jego życiu. Do tej pory noszony przez mamę na rękach malec, porusza się samodzielnie i chce to robić, dlatego jest to dobry moment na rozłąkę z mamą. Pozwolenie maluchowi na odkrywanie nowego dla niego środowiska. Ta pierwsza w życiu dziecka zmiana, zmiana poruszania się, przygotowuje je na kolejne zmiany.

Pierwsze rozstania

Pozostawianie dziecka w żłobku, szczególnie na początku, to sprawa trudna. Nasza pociecha często płacze przy rozstaniu, nie chce oderwać się od rodzica. Ważne jest wtedy aby rodzic nie pokazywał emocji, które mogłyby pogłębiać stres związany z rozstaniem. Rodzic nie powinien płakać, okazywać niezdecydowania czy w inny sposób uzewnętrzniać swoje własne obawy. Jeżeli podjęliśmy decyzję o powierzeniu opieki nad naszą pociechą żłobkowi to należy zrobić wszystko aby dziecko nie kojarzyło rozstania z negatywnymi emocjami. Warto także przekazać do wiadomości pracowników żłobka wszystko to, co według rodziców ma znaczenie w związku z ich dzieckiem. Czy maluch czegoś nie lubi lub nie je, że ma swoją ulubioną zabawkę, że pewne określone warunki ułatwiają mu zasypianie itp. Warto także dostosować w miarę możliwości domowy plan dnia do żłobkowego, wtedy dziecko przyzwyczai się do określonego rytmu, do stałych godzin posiłków i odpoczynku.

Czy można przetrenować rozłąkę?

Tak można pomóc zarówno sobie jak i naszemu dziecku poprzez wdrażanie rozstań zanim nasza pociecha trafi do żłobka. Skuteczną metodą jest pozostawianie malucha pod opieką chociażby babci. Na początku krótkie rozstania, z czasem przedłużane to dobry sposób na pokazanie dziecku, że nie tylko mama może sprawować opiekę.

Idealne pożegnanie

Dziecku, idącemu do żłobka warto wytłumaczyć w prosty sposób, że pójdzie do fajnego miejsca, spotka inne dzieci. Mówić o żłobku, jako o czymś pozytywnym. Maluch widząc takie nastawienie rodzica, będzie się mniej denerwować. W placówce najlepiej żegnać się krótko z córeczką, lub synkiem, dać buziaka, pomachać i wyjść, nie przedłużać, nie wracać. Nie należy także mówić: „mama zaraz po Ciebie przyjdzie”, jeżeli to nieprawda. Najlepiej powiedzieć zgodnie z prawdą np. „mama przyjdzie po obiadku”. Najgorsze co można zrobić, to wrócić po dziecko dlatego że płacze. Maluszek szybko się uczy i zauważy, że płacz daje dobry efekt – mama wraca po niego. 

Pamiętajmy, że każde dziecko może przez pierwsze dni, lub nawet tygodnie w żłobku płakać. Nie dotyczy to tylko Państwa córeczki lub synka, ale wszystkich maluchów. Po prostu potrzebują one czasu, żeby się przyzwyczaić do nowych warunków, podobnie jak osoby dorosłe. My także odczuwamy stres w zetknięciu z nowym otoczeniem, a dzieci właśnie poprzez płacz okazują stres. Najlepiej jest w pierwszych dniach uczęszczania dziecka do żłobka, przychodzić po nie wcześniej, już po dwóch – trzech godzinach, nie zostawiać naszej pociechy jeszcze na cały dzień. Możemy stopniowo wydłużać czas pobytu maleństwa w żłobku, w miarę, jak będzie się przyzwyczajało do nowego miejsca. Z czasem pożegnania staną się coraz mniej dramatyczne, a maluch zacznie chętnie przychodzić do żłobka.

Coś swojego.

Dobrze jest jeśli dziecko weźmie ze sobą do żłobka „kawałek domu”, czyli swoją ulubioną maskotkę, jakąś niedużą zabawkę, ukochany kocyk, poduszeczkę, na której lubi spać, czy inną rzecz sprawiającą, że maluszek poczuje się lepiej. Oczywiście nie należy w tej kwestii przesadzać, ale jedna rzecz, bardzo podniesie naszą pociechę na duchu.

Żłobek = szkoła życia

Dzieci uczą się poprzez naśladownictwo, przebywając w żłobku naśladują inne dzieci, dlatego łatwiej im przyjdzie opanowanie nowych umiejętności. Chodzenie, samodzielne jedzenie, korzystanie z nocnika, będzie łatwiejsze ponieważ będą patrzeć, jak robią to inni. Poza tym zajęcia, prowadzone w żłobku, rodzicom często mogą się wydawać prostymi zabawami, ale mają one swój cel. Mają stymulować rozwój ruchowy dziecka lub rozwój mowy oraz rozwój społeczny. Maluchy uczą się także w żłobku cierpliwości, ponieważ zazwyczaj muszą poczekać na swoją kolej, skupiania uwagi, dobrej organizacji, a także wspólnej zgodnej zabawy z innymi dziećmi. Często maleństwo, po powrocie do domu, może nie odstępować mamy na krok lub wręcz przeciwnie. Mogą być na nią obrażone, płakać i złościć się, ale po pewnym czasie, kiedy już oswoi się ze żłobkowym otoczeniem, te zachowania powinny zniknąć.